es.string' ); ?>
Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /includes/framework.php:187) in /libraries/joomla/session/session.php on line 412

Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /includes/framework.php:187) in /libraries/joomla/session/session.php on line 412

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /includes/framework.php:187) in /libraries/joomla/session/session.php on line 415
Kukurydziana stonka korzeniowa
Strona startowa Produkcja roślinna Choroby i szkodniki roślin gospodarskich Kukurydziana stonka korzeniowa

Kukurydziana stonka korzeniowa

Naturalną jej ojczyzną jest Ameryka Północna (Meksyk, USA), skąd ten groźny szkodnik został zawleczony do Europy. Jest to gatunek o dużej zdolności rozprzestrzeniania się i adaptowania do warunków na nowo zasiedlonych obszarach. Po raz pierwszy stonkę wykryto w 1992 roku w Serbii (była Jugosławia), w okresie 10 lat objęła swoim zasięgiem prawie całą Europę, od  sierpnia 2005 r. notowana również  w Polsce (pierwsze ognisko stwierdzone w  województwie podkarpackim).
Rodzaj Diabrotica należy do rodziny stonkowatych (Chrysomelidae) w rzędzie chrząszczy (Coleoptera). Rodzaj ten obejmuje 18 gatunków,  z punktu ochrony  kukurydzy najważniejszymi gatunkami są:
- zachodnia kukurydziana stonka korzeniowa (Diabrotica virgifera virgifera Le Conte),
- meksykańska kukurydziana stonka korzeniowa (D. virgifera zeae Krysa et Smith),
- południowa kukurydziana stonka korzeniowa (D. undecimpunctata howardi Barber),
 - północna kukurydziana stonka korzeniowa (D. barberi Smith et Lawrance).

I chociaż w Europie występuje obecnie tylko jeden gatunek stonki korzeniowej, to istnieje duże prawdopodobieństwo zawleczenia także innych gatunków z tego rodzaju. Zagrożenie to wynika ze stwierdzonego faktu, iż owady dorosłe są biernie przenoszone za pomocą różnego rodzaju środków transportu i nie tylko z towarami rolniczymi. Podstawową rośliną żywicielską jest kukurydza, jednakże owad może żerować również na innych roślinach, np.: złożonych, niektórych gatunkach traw, motylkowatych, dyniowatych, jednakże rozwój larw na tych roślinach jest znacznie ograniczony.
Uszkodzenia roślin kukurydzy powodowane są przez larwy i owady dorosłe, lecz najgroźniejsze dla roślin uszkodzenia powodują stadia larwalne. Wczesne stadium larwalne bytując w glebie początkowo odżywia się tkanką zewnętrzną korzeni, w miarę wzrostu wgryzają się w głąb korzeni. Korzenie często są wydrążone oraz podgryzione aż do podstawy rośliny, ich końcówki brązowieją. System korzeniowy może zostać zniszczony bądź silnie uszkodzony, co prowadzi do stopniowego zamierania roślin, obserwowane są deformacje, usychanie i wyleganie całych roślin. Dorosłe owady odżywiają się tkanką liści, odsłoniętymi ziarnami, znamionami słupków, preferując jednak pyłek, zakłócając w ten sposób proces zapylania skutkujący słabym wypełnieniem kolb.
Rocznie występuje jedno pokolenie szkodnika, stadium zimującym są jaja składane do gruntu  w okresie od początku lata do późnej jesieni. Larwy (fot. 2) pojawiają się w okresie połowa maja początek sierpnia. Postaci dorosłe (fot. 1) występują  od przełomu czerwca i lipca do połowy października, szczyt ich pojawu przypada na miesiące sierpień-wrzesień.
Dorosły chrząszcz ma długość 4,2-6,8 mm.; przyjmuje barwę od bladożółtej do jasnozielonej, z czarnymi pasami wzdłuż pokryw skrzydeł. Występują znaczne różnice w ubarwieniu, począwszy od osobników zabarwionych prawie jednolicie jasno do okazów  z prawie całkowicie ciemnymi pokrywami, niezależnie od płci.  
Postępowanie w przypadku stwierdzenia wystąpienia stonki określa aktualnie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się zachodniej kukurydzianej stonki korzeniowej (Dz.U. z 2004 r. Nr 82, poz. 763).
W myśl zapisu tego rozporządzenia wyznacza się strefę porażenia  w odległości co najmniej 1 km wokół miejsca uprawy kukurydzy, na którym stwierdzono wystąpienie stonki oraz strefę bezpieczeństwa w odległości co najmniej  5 km od granicy strefy porażenia. Jeżeli istnieje szczególne zagrożenie istnieje możliwość wyznaczenia dodatkowych stref wokół wymienionych obszarów.
Najskuteczniejszą metodą walki ze szkodnikiem jest czasowe zaprzestanie uprawy kukurydzy lub stosowanie płodozmianu. W związku z tym w strefie porażenia zakazuje się uprawy kukurydzy przez dwa kolejne lata następujące po roku, w którym stwierdzono wystąpienie stonki wewnątrz strefy porażenia lub nakazuje się stosowanie zmianowania, dopuszczającego uprawę kukurydzy tylko raz w okresie trzech kolejnych lat. Ponadto w strefie porażenia niszczy się samosiewy kukurydzy, zbiór kukurydzy przeprowadza się w okresie późnej jesieni, gdy nie obserwuje się postaci dorosłych chrząszcza. Niedopuszczalne jest w strefie porażenia przemieszczanie świeżych roślin kukurydzy i ich części przez okres roku od dnia wystąpienia szkodnika oraz wywożenie gleby lub innego podłoża pochodzącego z gruntów, na których uprawiana jest kukurydza. Maszyny używane na gruntach, na których uprawiana jest kukurydza przed opuszczeniem strefy porażenia należy oczyścić z ziemi i resztek roślinnych. Na gruntach, na których uprawiana jest kukurydza obowiązuje również wykonywanie odpowiednich zabiegów chemicznych do końca okresu składania jaj przez stonkę,  w roku jej wystąpienia i następnym. W strefie bezpieczeństwa obowiązuje nakaz stosowania zmianowania dopuszczający uprawę kukurydzy tylko raz w okresie kolejnych dwóch lat, a także wykonywania odpowiednich zabiegów chemicznych  w roku wystąpienia stonki oraz w roku następnym na gruntach, na których uprawiana jest kukurydza.

Tomasz Konefał
GIORiN CL Toruń
Jarosław Begol
WIORiN Gorzów Wlkp
.

Zmieniony (Środa, 17 Marzec 2010 17:44)

 

RANKING STRON INTERNETOWYCH,darmowe statystyki,fajne i ciekawe strony